Czas wdzięczności artykuł nadesłany

przez es
Odsłony: 274

Wrzesień jest miesiącem dożynek, starego święta rolniczego związanego z zakończeniem żniw, z okresem zbiorów płodów ziemi, owoców sadów i lasów.

Jest to więc błogosławiony czas dziękczynienia Bogu i ludziom za to wszystko, co określamy jako „chleb powszedni”.

Z dożynkami wiążą się różne zwyczaje ludowe, które obecnie w dużej mierze mają wartość tylko etnograficzną. Na szczęście, część tej pięknej obrzędowości zachowała Liturgia chrześcijańska. Stanowią one wdzięczną oprawę Mszy dożynkowych.

W Burgrabicach Msza św. dożynkowa (2 września) rozpoczęła się procesyjnym wprowadzeniem przez proboszcza, ks. Benedykta i i przybyłego gościnnie ks. Franciszka, proboszcza z Velkych Kunetic, korowodu dożynkowego z chlebem i wieńcami żniwnymi (jeden w formie korony zwieńczonej krzyżem, a drugi w kształcie wielkiego kosza). W korowodzie, obok dorosłych, znalazła się także grupa dzieci w strojach ludowych.

Wieniec dożynkowy jest znakiem ukończenia żniw. Jego okazałość wskazuje na pomyślność zbiorów. Pisze o tym Zofia Kossak w książce Rok polski: „Na wieniec już poprzednio odkładano z każdego pola najpiękniejsze kłosy. Prócz zbóż będą weń wplecione pachnące szyszki chmielu, leszczynowe orzechy, jarzębina i kalina”. Wieńce żniwne są poświęcane w kościele, dlatego kształtem nawiązują do symboliki religijnej, krzyża, kielicha mszalnego, zamkniętej korony.

W całym cyklu rocznym żniwa zawsze były uważane za centralne wydarzenie, oczekiwane z nadzieją i troską, gdyż od udanych lub nieudanych zbiorów zależał byt ludzi. Zmechanizowanie i zcentralizowanie produkcji żywności sprawiło, że nie doświadczamy już trudu pracy na roli i zależności owoców tej pracy od błogosławieństwa Bożego. Dobrobyt sprawił, że staliśmy się obojętni na wartość chleba, a przez to niewdzięczni wobec Stwórcy, jak podkreślił w kazaniu nasz Ksiądz Proboszcz.

Piękna dekoracja kościoła kwiatami ostatnich dni lata. U stóp ołtarza orzechy, zioła, warzywa i owoce, włączone w pochwałę Stwórcy. Bardziej wdzięczne niż człowiek.

                                                                                                            RW

 

Skomentuj

Komentuj jako gość

0

Komentarze

  • Brak komentarzy