Święto Ofiarowania Pańskiego

przez Artykuł nadesłany
Odsłony: 352

Dnia 2 lutego (w tym roku w sobotę) obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego, znane w Kościele już od IV wieku.

I chociaż w centrum obchodów jest Osoba Jezusa, którego Maryja i Józef przynoszą do Świątyni Jerozolimskiej, to bardziej kojarzy się ono ze świętem maryjnym.

Ludowa nazwa święta – Matki Bożej Gromnicznej – wywodzi się ze zwyczaju poświęcania w tym dniu świec, zwanych gromnicami (chroniących od gromów). Po Mszy św. należało wrócić z zapaloną gromnicą do domu, aby pobłogosławić nią zagrody i pola. Płomieniem świecy kreślono znak krzyża nad drzwiami i oknami domu oraz na głównej belce stropowej izby. Potem w ciągu roku w czasie burzy i gromów stawiano ją zapaloną w oknie lub przed obrazem Maryi.

Gromnice ozdabiano gałązkami mirtu, stąd roślina ta była nieodzowna w każdym domu; zawsze zielona, obsypana drobnymi listkami o miłym zapachu, symbolizuje czystość Maryi. Po przyjściu z kościoła gałązki mirtu wsadzano do doniczki, aby się ukorzeniły.

Symbolika zapalonej świecy współgra z treścią święta, ponieważ Symeon witając na progu Świątyni Jerozolimskiej Dziecię Jezus, nazwał Je „Światłem na oświecenie pogan” (Łk 2, 32).

Święto przypada na przełom stycznia i lutego, a więc czasu mroźnej zimy i kiedyś podchodzenia wilków blisko domostw. Dlatego Matkę Bożą Gromniczną w Polsce od dawna uważano także za opiekunkę zagród i ludzi przed napaścią wilków.

W Burgrabicach pierwsza Msza św. o godz. 9.00. Po raz ostatni zabrzmią kolędy w scenerii szopki betlejemskiej. W domach schowamy stroiki świąteczne i kolorowe lampki. Wejdziemy w okres zwykły roku kościelnego.

                                                                                                            RW